وب سایت فرهنگی مذهبی آفاق » چه کسی از پل صراط به سلامت می گذرد؟

وب سایت فرهنگی مذهبی آفاق » چه کسی از پل صراط به سلامت می گذرد؟


[metaslider id=372]

چه کسی از پل صراط به سلامت می گذرد؟

موضوع : دین و اندیشه ، 4 سال پیش ارسال شده

بنا بر نص صریح قرآن همه ما روزی وارد جهنم خواهیم شد! اگر باور ندارید همین الآن قرآن را باز کنید، آیه ۷۱ سوره مبارکه مریم را با دقت بخوانید! چیزی دستگیرتان شد؟!

قرآن کریم ضمن آیات راجع به جهنّم می فرماید:

«وَ إن مِنکُم وارِدُها کانَ علی ربِّک حتماً مَقضیَّا ، ثُمَّ نُنَجِّی الَّذینَ اتَّقَوا و نَذرُ الظَّالِمینَ فیها جِثیَّا» ؛(مریم ، ۷۱ و ۷۲)

«همه ی شما [بدون استثنا] وارد جهنّم می شوید؛ این فرمانی است قطعی از جانب پروردگارتان. آنگاه آن ها را که تقوا پیشه کردن از آن نجات می دهیم و ظالمان را در حالی که به زانو درآمده اند در آن باقی می گذاریم».

البتّه فرموده اند، مراد از «ورود» در این آیه، نزدیک شدن است نه داخل شدن. چنان که درباره ی حضرت موسی علیه السلام فرموده است:

«… وَ لَمَّا وَرَدَ ما، مَدیَنَ»؛(قصص ، ۲۳)

«… هنگامی که موسی کنار آب مدین رسید».

منظور اینکه در این آیه می بینیم که تنها گروه متّقیان، اهل نجات از آتشند. صراط، پلی است که از روی جهنّم کشیده است و همه باید از روی آن عبور کنند.

آری بنا بر نص صریح قرآن همه ما روزی وارد جهنم خواهیم شد!

اگر باور ندارید همین الآن قرآن را باز کنید، آیه ۷۱ سوره مبارکه مریم را با دقت بخوانید!

چیزی دستگیرتان شد؟!

جهنم باطن دنیاست ، و مراد از ورود بر آتش در قول حق تعالی ؛ “وَإِن مِّنکُمْ إِلَّا وَارِدُهَا کَانَ عَلَی رَبِّکَ حَتْمًا مَّقْضِیًّا” (مریم، آیه ۷۱) و مراد ورود بر دنیاست ، و لذا وقتی از آن حضرت در شمول آیه نسبت به ایشان صلی اله علیه و آله می پرسند، فرمود: ” جزناها و هی خامده ” ما از آن در حال خاموشی عبور کردیم.

مطمئناً بهت شما بیشتر خواهد شد وقتی بدانید حتی انبیاء و اولیای الهی نیز مشمول این آیه می شوند. حال چرا و چگونه؟

اصل ماجرا را از زبان علامه ذوالفنون حسن زاده آملی بشنوید:

“رسول خدا صلی الله علیه و آله با اصحاب خویش در مسجد نشسته بود، و صدای سقوط هولناکی شنیدند، پس از آن در هراس شدند. آن حضرت فرمود: آیا می دانید این صدا از چیست ؟

گفتند: خدا و رسولش بهتر می دانند. فرمود: سنگی هفتاد سال از بالای جهنم افکنده شده اکنون به قعر آن رسیده است و از سقوط آن این صدا پدید آمد، هنوز کلمات آن حضرت به پایان نرسیده بود که فغان و فریاد بر مردن منافقی از منافقان مدینه بر آمد و عمر وی هفتاد سال بود.

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: الله اکبر، صحابه فهمیدند که این سنگ همان منافق بود، و او از زمانی که خدایش خلق کرد به جهنم فرو می رفت ، پس هنگام مردن در قعر جهنم قرار گرفت خدای تعالی فرمود: منافقان در درجه پایین دوزخند .

جهنم باطنی از دنیا است!

از حدیث شریف معلوم می شود که جهنم باطن دنیاست ، و مراد از ورود بر آتش در قول حق تعالی ؛ “وَإِن مِّنکُمْ إِلَّا وَارِدُهَا کَانَ عَلَی رَبِّکَ حَتْمًا مَّقْضِیًّا” (مریم، آیه ۷۱) و مراد ورود بر دنیاست ، و لذا وقتی از آن حضرت در شمول آیه نسبت به ایشان صلی اله علیه و آله می پرسند، فرمود: ” جزناها و هی خامده ” ما از آن در حال خاموشی عبور کردیم .

انسان باید هنگام نگاه کردن متوجّه باشد که دارد از صراط دین، از روی شهوات عبور می کند. اگر این چشم به نگاه بدی آلوده شد، آن روز آتش خواهد گرفت. وقتی سخن می گوید، دارد از صراط عبور می کند. اگر این زبان به دروغ و غیبت و… آلوده شد، در آن روز، هنگام عبور، آتش خواهد گرفت

یعنی چنگال های دنیا در ما فرو نرفت و در دامش نیفتادیم ، و وابستگی های آن به دامن ما نچسبید، و افتادن آن منافق در جهنم به این معناست که حالات وی ملکات رذیله شده ، و رسیدن به قعر جهنم صورت تمکن آن هاست . و علم صحابه به آن واقعه هولناک شگفت آور به تصرف رسول خدا صلی الله علیه و آله در گوش های آن ها بوده به گونه ای که تمثل ملکات آن منافق را به صورت آن صدای هولناک شنیدند.

تنها گروه متّقیان به سلامت عبور می کنند. شهوات دنیا همان جهنّم است و صراط دین، روی این شهوات کشیده شده است. ما در حال حرکت در صراط دین هستیم این صراط بسیار باریک است؛ چه کسی می تواند به سلامت عبور کند؟ انسان باید مراقب باشد حتّی مردمک چشمش هم برخلاف رضای خدا حرکت نکند که او می داند:«یعلَمُ خائنَهَ الأعینِ و ما تُخفِی الصُّدور»؛(غافر ، ۱۹)

انسان باید هنگام نگاه کردن متوجّه باشد که دارد از صراط دین، از روی شهوات عبور می کند. اگر این چشم به نگاه بدی آلوده شد، آن روز آتش خواهد گرفت. وقتی سخن می گوید، دارد از صراط عبور می کند. اگر این زبان به دروغ و غیبت و… آلوده شد، در آن روز، هنگام عبور، آتش خواهد گرفت.

فرآوری : زهرا اجلال

منابع :

صفیر هدایت ؛ سید محمد ضیاء آبادی

حسن زاده آملی، حسن، عیون مسائل نفس و شرح آن ، ج ۲

این مطلب توسط admin ارسال شده :